حاضري اين لنگر را باز كني؟
ايستادي توي ساحل و به كف موج هاي دريا نگاه مي كني!قطره هاي
بارون آروم آروم به تنت برخورد مي كنن و سرماي عميقي تا عمق
وجودت نفوذ مي كنه و بدنت مي لرزه مثل وقت هايي كه تنهايي
بهت نفوذ مي كنه و حس بدي پيدا مي كني.يه نيرويي مي كشدت
طرف دريا اما ترس نمي ذاره! براي يه لحظه دلت مي خواد مثل
اون بطري خالي نوشابه باشي كه روي آب غوطه وره و غرق نمي شه!
اما خوب كه نگاش مي كني دلت براش مي سوزه! كافيه يه سنگ
ببندي بهش و براش يه لنگر درست كني! موج هاي خشمگين ميان
و خودشونو مي كوبن به ساحل حتي ماهي هاي كوچيك رو مي بيني
كه موج پرتاب شون كرده بيرون و دريا پس شون نگرفته! اما تو
هنوز اون وسطي! نه عقب مي ري نه جلو و نه غرق مي شي! مدام
بدون هيچ نتيجه اي همون جا كه هستي مي موني و تا اخر عمرت
بي هدف بالا و پايين مي ري و اخرشم هيچي! تا حالا فكر كردي
خيلي از ماها هم همين طوري مثل اين بطري خالي تو اين درياي
زندگي غوطه ور و بي هدف شب و روز رو مي گذرونيم و نه
مي رسيم و نه دل مي كنيم؟قصه زندگي چندتامون همينه و اسمشو
گذاشتيم سرنوشت؟
كاش مي شد برسي به ساحل! كاش تو هم مي شدي نامه بر و اميد يه
آدم! آدمي كه دلش مي خواد تو برسي به ساحل! كاش لنگر خواب
و نخوت رو باز مي كردي و خودتو مي سپردي به دست موج هاي
عاشقي!هر چند كه ممكنه مثل ماهي هاي كوچولو. رو سنگ ها جون
بدي و يا مثل گوش فيل ها و صدف ها خرد بشي اما حتي اگر تبديل
بشي به شن. احساس بهتري از غوطه ور موندن تا ابد داري!
حاضري اين لنگر رو باز كني؟
(((((((((((((((اشكان))))))))))))))